به نام تو

خوب است هستی هنوز. خوب است می شود صدا زد تو را. خوب است در این روزگار که به هیچ کس نمی توان بی دغدغه دل سپرد، می شود به حضور تو استناد کرد. خوب است که می توان به دوستی های تو اعتماد کرد، به تو. بی بهانه، بی ترس، دلواپسی، هراس. انگار تو هستی، دوستی هنوز نمرده است. انگار که هستی، همه جاده ها، همه راه ها، به نام و نان تمام نمی شود. انگار که هستی، دوستی پر از هراس های شبانه نمی شود. خوب است که هستی هنوز. هنوز می توان دوستی های بی بهانه را بهانه کرد. هنوز می توان بی بهانه، دوست را صدا کرد. انگار که هستی، می توان اعتماد کرد که رسم دوستی نمرده است، هنوز.انگار که هستی، هنوز می توان آسمان را نگاه کرد.خوب است هستی هنوز. دلم برای این هستن های تو بی بهانه مویه می کند. دلم هنوز کسی را صدا می کند.